กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 ความเมตตา คงเป็นเนื้อแท้ของเผ่ามนุษย์กระมัง
เขตสงคราม
ใต้ผืนดินอันไหม้เกรียมเป็นตอตะโก
คือกลิ่นอายแห่งความตาย
ในเขตสงคราม เด็กๆ ล้วนยากที่จะเติบโตขึ้นมาได้
อีทัวต๋าเปี้ยนมองดูเด็กน้อยที่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง พลางดื่มน้ำยาโภชนาการราวกับเป็นอาหารเลิศรส ในใจก็รู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง
“หากพวกเราปล่อยให้เขาอยู่ที่นี่ต่อไป เขาคงยากจะเอาตัวรอดได้” เค่อลาเค่อลาเดินเข้ามาข้างกายอีทัวต๋าเปี้ยนแล้วเอ่ยขึ้น
ในเขตสงครามแทบไม่เหลือคนเป็นแล้ว
เด็กคนนี้ เป็นหุ่นรบที่สแกนตรวจพบ
ตอนที่เพิ่งพบเด็กคนนี้ ร่างกายของเขาก็อ่อนแรงจนถึงขีดสุด