กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 แย่แล้ว โอกาสทองของพวกเราเหมือนจะถูกผู้อื่นชิงตัดหน้าไปเสียแล้ว
ชั่วพริบตาเดียว
ทั่วทั้งห้องพลันเงียบสงัดลงทันใด
อาจารย์ทุกคนต่างพากันทอดสายตาไปยังใบหน้าของอ้ายลี่ซือ
ในฐานะผู้ที่มีอายุน้อยที่สุดและระดับต่ำที่สุดในที่แห่งนี้
หากให้พูดตามตรง อ้ายลี่ซือย่อมมีความหวาดกลัวพวกเขาอยู่เล็กน้อย
"คุณหนูอ้ายลี่ซือ ที่เจ้าพูดเมื่อครู่หมายความว่าอย่างไร?"
ก้ายเหวินเอ่ยปากถาม
ให้พวกเขายืมเงินเดือนไปงั้นหรือ?
เงินเดือนสามารถเบิกล่วงหน้าได้ด้วยหรือ?