กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 อาหมี่ลั่วถูกกักบริเวณ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นหน้าห้อง
อาหมี่ลั่วที่เพิ่งได้พักผ่อนซุกตัวอยู่ในผ้าห่มอันนุ่มนิ่ม กำลังหลับใหลอย่างสะลึมสะลือ
หลังผ่านการกระโดดข้ามมิติมาหลายครา พอนางกลับถึงบ้านก็เริ่มนอนหลับเป็นตาย ครั้นได้ยินเสียงเคาะประตูก็ยังคงพึมพำตะโกนออกไปว่า “ท่านพ่อ ข้าง่วงเหลือเกิน ขอนอนต่ออีกประเดี๋ยว ท่านเอาน้ำเลี้ยงต้นชุนกระหายเลือดที่ข้านำกลับมาไปให้ท่านแม่ดื่มเถิด มื้อค่ำข้าไม่กินแล้ว”
กล่าวจบแล้ว นางก็มุดศีรษะลงกับที่นอนหลับต่อไป
นอกประตู สองสามีภรรยาสบตากันแวบหนึ่ง
สตรีผู้อ่อนโยนทอดถอนใจคราหนึ่ง “มิสู้รอให้อาหมี่ลั่วตื่นขึ้นมาแล้วไปดูเครือข่ายดวงดาวเอาเอง ให้นางรู้ด้วยตัวเองเถิด”