กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ยานรบนำร่อง
"ท่านเว่ยหยวน เขาเป็นคนของเผ่ายักษ์ตาเดียว..."
"ข้าไม่สนว่ามันจะเป็นเผ่าพันธุ์ใด ในเมื่อมันคิดจะฆ่าคนในเผ่าของข้า ย่อมต้องเป็นข้าที่กำจัดมัน" เว่ยหยวนเหลือบมองผู้ดูแลตลาดแรงงานอย่างเย็นชา
"หากเผ่ายักษ์ตาเดียวคิดจะหาเรื่อง ก็ส่งคนมาฆ่าข้าเพื่อแก้แค้นให้มันได้นี่!"
"เช่นนี้ก็ยุติธรรมดีมิใช่หรือ?"
มือของผู้ดูแลตลาดแรงงานสั่นระริก สั่นไปพลางยกมือปาดเหงื่อเย็นเยียบที่ผุดพรายบนศีรษะไปพลาง
เมื่อเผชิญหน้ากับการซักถามของเว่ยหยวน เขาทำได้เพียงพยักหน้ารับคำ "ใช่ๆๆ ยุติธรรมอย่างยิ่งขอรับ"
ยุติธรรมกับผีน่ะสิ!
ใครจะไปยอมล่วงเกินเจ้าดินแดนตัวจริงเสียงจริง เพียงเพื่อคนในเผ่าธรรมดาๆ คนเดียวเล่า?