เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 พี่หยวน ช่วยชีวิตด้วย!
ดวงอาทิตย์สามดวงแขวนลอยอยู่บนท้องฟ้า
แสงส่องลอดผ่านใบไม้โปรยปรายลงมา สว่างเจิดจ้าจนบาดตา
ผืนเขียวขจีอันเข้มข้นพลิ้วไหวแผ่วเบาไปตามสายลม
เหล่าผู้เล่นทุกคนต่างมองดูจนตกตะลึงตาค้าง
ล้วนเป็นคนที่เก็บตัวเล่นเกมอยู่แต่ในบ้านตลอดทั้งปี ยามก้าวออกจากบ้านก็เจอแต่ตึกระฟ้า ท้องถนน และคอนกรีตเสริมเหล็ก
พอได้มาเห็นฉากทัศน์ดุจผืนป่าดงดิบกว้างใหญ่ไพศาลเช่นนี้กะทันหัน ทุกคนจึงตกตะลึงจนตาค้าง
"มารดามันเถอะ ข้ารู้สึกเหมือนรูขุมขนทั่วทั้งร่างเปิดกว้างออกหมดแล้ว"
"ให้ตายสิ ค่ายเกมนี้บ้าไปแล้วหรือไร ต้นไม้ตั้งมากมายขนาดนี้ กลับไม่มีต้นไหนเหมือนกันเลยสักต้น ช่างภาพฝ่ายเรนเดอร์กราฟิกไม่ตายคาโต๊ะทำงานไปแล้วหรือ"
ผู้เล่นคนหนึ่งขยับเข้าไปใกล้ต้นไม้ใหญ่อย่างละเอียดถี่ถ้วน ยื่นมือออกไปหมายจะแกะเปลือกไม้ลงมา เขาอยากจะดูนักว่าจะหาบั๊กเจอหรือไม่