กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 กลัวเมียลืม
ปลายนิ้วของเขาชะงักเล็กน้อย มือที่กำลังจะหดกลับก็ยื่นออกไปอีกครั้ง เช็ดน้ำตาที่เอ่อออกมาจากหางตาให้อีกฝ่าย “ทำอะไรน่ะ”
ลู่เฉินลี่ยกมือขึ้นจับข้อมือเขา ใช้สันจมูกสูงโด่งถูปลายนิ้วของเขาไปมา แล้วตอบด้วยเสียงต่ำหนัก “ดีใจครับ”
เสิ่นวั่งโจวบีบปลายจมูกเขา มุมปากมีรอยยิ้ม “เจ้าลูกสุนัข”
ลู่เฉินลี่พยักหน้า “ลูกสุนัขอยู่ครับ”
เสิ่นวั่งโจวอดหัวเราะไม่ได้ ปลายนิ้วไล้สันจมูกเขาเบา ๆ ราวกับมีราวกับไม่มี “ผมง่วงแล้ว”
พอลู่เฉินลี่ได้ยินก็ไม่รอช้าอีก ปีนขึ้นเตียงแล้วใช้แขนยาวโอบคนเข้ามาในอ้อมกอด ทรวงอกที่แข็งแรงผ่อนคลายลง ชั่วพริบตาก็เปลี่ยนจากสภาพแน่นตึงเป็นนุ่มนวลขึ้นบ้าง