กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 คือความสุข
หมอกปกคลุมหนา รอบด้านมืดสนิท
เสิ่นวั่งโจวยืนอยู่ในป่าทึบที่ใบไม้ซ้อนทับกันเป็นชั้น ๆ สีหน้าสงบนิ่ง ทันใดนั้น! ลมหนาวเย็นยะเยือกพัดผ่าน ตามด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนที่ดังขึ้นจากทุกสารทิศ
“เสิ่นวั่งโจว!!! แกเป็นคนฆ่าฉัน!” เสียงก้าวร้าวที่คุ้นเคยดังขึ้นทันที ใบหน้าผีที่เปื้อนเลือดสีแดงเข้มโผล่มาอย่างฉับพลันตรงหน้าเขา เฉาเฉิงเต็มไปด้วยความแค้น เล็บยาวตวัดเข้าหาเขา
ชั่วขณะนั้น ก่อนที่ร่างนั้นจะสัมผัสเขา ทุกอย่างก็กลายเป็นหมอกและสลายไปตรงหน้าเขาในทันที
เสิ่นวั่งโจวลดสายตา ปัดมือเบา ๆ ไล่ฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริง