เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 199 ไอ้โรคจิตโลภมาก
ลู่จวินอ้าวมองใบวินิจฉัยอาการป่วยของบุตรชายคนโตสายตรงตระกูลลู่ในโทรศัพท์มือถืออย่างไม่อยากจะเชื่อ ม่านตาสั่นสะเทือน
ระดับเล็กน้อย...
ลู่เฉินลี่รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลต่างประเทศมากกว่าสิบปีก็ไม่เห็นผลแม้แต่น้อย ถึงขั้นก่อนที่เขาจะกลับประเทศยังหนักถึงขนาดขาดยาไม่ได้ แต่ตอนนี้เพียงสองเดือนสั้น ๆ เขากลับลดจากระดับรุนแรงลงมาเป็นระดับเล็กน้อย นั่นก็ไม่ใช่แปลว่า—
โรคของลู่เฉินลี่รักษาให้หายได้!
“ท่านลุงลู่ นี่ใครส่งมาให้ครับ” ลู่จวินอ้าวตื่นเต้นจนเห็นได้ชัด ไม่มีท่าทีอยากจะยอมแพ้เหมือนเมื่อครู่เลยแม้แต่น้อย
ผู้เฒ่าลู่: “มีใครอยู่ไหม! ไปสืบให้ฉันทีว่าเบอร์โทรศัพท์นี้เป็นของใคร!”
เซี่ยกวนจิ่นเดินมาอย่างสบายอารมณ์ กวาดตามองเพียงแวบเดียวก็เอ่ยขึ้น “ไม่ต้องสืบแล้ว ฉันรู้ว่านี่เป็นของใคร”