กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 คฤหาสน์เก่าตระกูลลู่
เสิ่นวั่งโจวเป็นคนรักความสะอาด แต่ลู่ถิงอวิ๋นกอดขาเขาไว้ไม่ยอมปล่อย แถมยังจะเอาพวกน้ำตาที่ไหลออกมาเช็ดใส่ขากางเกงเขา
“คุณชายเสิ่น! ตกลงรับปากผมเถอะนะ! พี่ผมไม่ฟังใครทั้งนั้น เขาฟังแต่คำของคุณ” ลู่ถิงอวิ๋นลากตัวไปกับพื้น ทิ้งหน้าทิ้งตาหมดแล้ว ร้องโหยหวนเสียงดัง “ขอร้องล่ะคุณชายเสิ่น! คุณชายเสิ่น ผมขอร้องคุณ!”
เสิ่นวั่งโจว: …
ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอาน้ำตาเช็ดลงบนขากางเกงของเขาเพียงเสี้ยววินาที เขาก็ชักขากลับอย่างไม่ไว้หน้าอย่างเด็ดขาด น้ำเสียงเรียบนิ่ง “ตอนเย็นให้คนมาที่อ่าวซูจิ่น”
ดวงตาลู่ถิงอวิ๋นเป็นประกาย เขาเช็ดน้ำตา แล้วรีบลุกขึ้นจากพื้นอย่างรีบร้อน พูดว่า “ได้! ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้!”