เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 มาล่าฉันเหรอ?
จางเฉียงเสียงหยิบบัตรประจำตัวของตัวเองออกมา แล้วพูดว่า “ตอนนี้ขอให้คุณให้ความร่วมมือ กลับไปกับเราเพื่อรับการสอบสวน!”
สายตาของเสิ่นวั่งโจวตกลงบนบัตรที่เขาชูออกมา คิ้วเรียวเลิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนไปหยุดที่ใบหน้าของอีกฝ่าย ปลายริมฝีปากยกขึ้นบาง ๆ “มาจับฉันหรือไง?”
คนในจิงตูมีกลิ่นอายต่างจากพวกที่ชอบหาเรื่องในหมู่บ้านและตำบล แม้อีกฝ่ายตรงหน้าจะยิ้มอยู่ แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเย็นเยือกกดดัน
สายตาทั้งงานเลี้ยงจับจ้องมาที่พวกเขา จางเฉียงเสียงกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก จิตสำนึกก็เงยหน้ามองชายที่มากับเขาซึ่งยืนอยู่มุมห้อง
เสิ่นวั่งโจวมองตามสายตาของเขา ราวกับเพิ่งเห็นเฉาจงเย่าเป็นครั้งแรก แสร้งทำเป็นประหลาดใจ “คุณชายเฉามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”