กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 หมาหงี่เง่า
ลู่เฉินลี่กินยาเม็ดหนึ่งต่อหน้าต่อตาเขาที่รัก สองตาจับจ้องเขม็งมาที่เขาแผดเผาด้วยความเหนียวข้น ไม่ได้เคี้ยวให้แตก กลืนลงท้องไปทั้งเม็ด เพราะถ้าเคี้ยวปากจะขม เขากลัวเมียไม่ยอมจูบเขา
เสิ่นวั่งโจวมองเขาด้วยดวงตาสีอ่อน สีหน้าปกติดี แต่นิ้วมือเรียวยาวที่วางอยู่บนผ้าห่มค่อย ๆ ขดงอขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว
ความทรงจำที่ท่วมท้นถาโถมกลับเข้าสู่หัวสมอง ลมหายใจกลายเป็นตื้นเบา แผ่นหลังค่อย ๆ เกร็งขึ้นทีละน้อย
เสิ่นวั่งโจวเบือนสายตาหนี ก้มหน้าลงเผยให้เห็นต้นคอด้านหลังที่ขาวบางบอบบาง ซึ่งยังมีรอยแดงจากการถูกดูดขึ้นมา อบอวลด้วยความกำกวมละมุนละไม