กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 สองวินาที หัวเราะเบาๆ
ทุกสิ่งตรงหน้าเกิดขึ้นเร็วเกินไป ไม่เพียงคนอื่นในห้องจัดแสดงที่ยังตั้งตัวไม่ทัน แม้แต่เสิ่นวั่งโจวเองก็ไม่ได้สติคืนกลับมาในวินาทีแรก
เขามองกลุ่มคนที่ตะลุบตีกันเป็นกองด้วยดวงตาสีอ่อน เท้าขยับไปข้างหน้าหนึ่งก้าวตามจิตสำนึก แต่พอไม่รู้ว่านึกถึงอะไรขึ้นมา ก็ค่อย ๆ หยุดลงอีกครั้ง
เสิ่นวั่งโจวยืนอยู่กับที่ รูปร่างผอมบางและดูสบาย ๆ สายตาล็อกอยู่ที่ร่างสูงใหญ่ตั้งตรงท่ามกลางการตะลุบตีอย่างแน่นิ่ง ข้อนิ้วขาวราวหยดค่อย ๆ งอเข้า