กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 ความสุขจาง ๆ
กลับมาถึงห้องเช่า เสิ่นวั่งโจวได้กลิ่นหอมของซุปกระดูก และยังเห็นจานผลไม้บนโต๊ะอาหารกับดอกพุดซ้อนสด ๆ ในแจกันในพริบตาเดียว
เสิ่นวั่งโจวทอดสายตาลง ถอดรองเท้าอยู่ตรงทางเข้า พลางถามว่า “วันนี้คุณทำอะไรอยู่ที่บ้านบ้าง?”
“ผมไม่ได้อยู่บ้าน ผมออกไปทำงาน” พูดพลาง ลู่เฉินลี่หยิบแบงก์ร้อยที่เหลือออกมาจากกระเป๋า แล้วพูดอย่างตื่นเต้นดีใจว่า “วันนี้ผมหาได้ 300 หยวน ใช้ 100 หยวนซื้อผลไม้ ใช้ 100 หยวนซื้อกระดูกติดเนื้อ เหลืออีก 100 หยวน”
พูดจบ เขาไม่มีความลังเลเลย ยื่นเงินที่เหลือให้เขาด้วยสองมือ หางที่มองเห็นราง ๆ ด้านหลังกระดิกเร็วมาก ราวกับเจ้าลูกสุนัขที่รอคำชม “ให้คุณ”