กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 นี่แหละหมาของเขา
พอลูกสุนัขส่งเสียงหอนยาวจบ ก็ส่งเสียง ‘งืออู’ อย่างน้อยใจ ปากกระบอกลอดพ้นกรงออกมา ดันตัวไปมาอยากเข้ามาใกล้เขา
“คุณชายเสิ่น โต้วจื่อบอกว่าคิดถึงคุณ” เจ้าหน้าที่แปลให้อีกครั้ง
“โต้วจื่อ?” เสิ่นวั่งโจวเอียงศีรษะเล็กน้อย
เจ้าหน้าที่พยักหน้า “ตอนแรกเราเรียกชื่ออะไรมันก็ไม่ขานรับเลย จนมีเพื่อนร่วมงานถือถั่วรสแปลกไว้ในมือ โต้วจื่อก็ตอบสนองหนักมาก”
ท่าทีเนือย ๆ เฉื่อยชาของเสิ่นวั่งโจวชะงัก
ตอนที่ส่งอลาสกันไปโรงพยาบาลสัตว์เลี้ยงยังมีเรื่องเล็ก ๆ เกิดขึ้นอีกเรื่อง