กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 หมายปองเมียของเขา...
เสิ่นวั่งโจวปล่อยมือที่กำผมเฉาเฉิงไว้ รับผ้าเช็ดหน้าจากคนข้าง ๆ หลี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ไล่เช็ดนิ้วมือแต่ละนิ้วอย่างตั้งใจและเต็มไปด้วยความรังเกียจ
ลู่ฉีไป๋ค้ำไม้เท้าคู่เข้ามาใกล้ ปากยังคงด่าพึมพำไม่หยุด “ตั้งแต่รุ่งสางกลิ้งตกจากบันไดมาก็หงุดหงิดจะแย่แล้ว เช้ายังมาส่งเสียงเอะอะโวยวายอีก คิดว่านี่ตลาดสดหรือไง?!”
ตอนนี้คุณชายเสิ่นอยู่ข้างกายเขา ต่อให้เฉาเฉิงอยากตีเขาก็ทำไม่ได้ ลู่ฉีไป๋ที่อยากด่าเขามานานแล้วยิ่งด่ายิ่งได้อารมณ์
“บางคนถึงจะไต่ขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งสูงได้ แต่กลิ่นความจนแล้งที่ฝังลึกในกระดูก ฉันได้กลิ่นแต่ไกลแล้ว!”