กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 คุณชาย ที่ไหนไม่มีหญ้าสวย ลูกสุนัขตัวต่อไปน่าจะว่านอนสอนง่ายกว่า!
หลงทาง
แสงสีเขียวแดงจากไฟนีออนแผ่กระจายออกไป เสียงดนตรีดังกึกก้องไปทั่วทุกมุม ปลุกเร้าใจคน
เสิ่นวั่งโจวเอนกายครึ่งหนึ่งพิงเบาะหนังแท้ของคอกนั่ง ขายาวไขว้กันอย่างสบาย ๆ ข้อศอกข้างหนึ่งพาดอยู่บนที่เท้าแขน ปลายนิ้วคีบบุหรี่ที่ถูกจุดจนเหลือครึ่งแท่ง หางตาปรือลง มองความคึกคักกลางฟลอร์เต้นรำอย่างเนือย ๆ เรื่อยเปื่อย
โจวเฉามาช้าไปหน่อย สีหน้าตึงเครียดเอ่ยว่า “คุณชาย คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?”
เขาได้ยินข่าวว่าเฉาจงเย่าถูกหามส่งโรงพยาบาลก่อน จากนั้นก็ได้รับข้อความจากคุณชายที่เรียกให้เขามาเที่ยวที่หลงทาง ร้อนใจจนต้องรีบรุดออกจากบ้านมาทันที
เสิ่นวั่งโจวเอ่ยเสียงเนือย ๆ “ผมจะมีอะไรได้?”