กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 บ้านแตกสาแหรกขาด ตายทั้งกลมไม่หลับตา นั่นคือของขวัญที่เขามอบให้เฉาเฉิง
แสงไฟดับลง เสิ่นวั่งโจวก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทั้งสองคน
ปลายคิ้วของเขามีรอยยิ้มจาง ๆ ลอยอยู่ เขาเอียงศีรษะเล็กน้อยมองทั้งสองคน ผิวขาวจนเจิดจ้า ทว่าภายในลานจอดรถใต้ดินที่มืดสลัวและหนาวเย็นกลับดูน่าขนลุกอย่างบอกไม่ถูก
“เสิ่นวั่งโจว นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
เมื่อเห็นคนตรงหน้า รูม่านตาของเฉาจี้สั่นสะเทือน เขากลืนน้ำลายลงคอ ‘อึก’ หนึ่งอย่างฝืด ๆ
เสิ่นวั่งโจวคงไม่ได้ยินที่พวกเขาคุยกันใช่ไหม
เมื่อครู่เสิ่นวั่งโจวนั่งอยู่ในรถ ระหว่างพวกเขายังมีระยะห่างอยู่บ้าง อีกทั้งเสียงที่เขาคุยกับเฉาจงเย่าก็ไม่น่าจะดัง ดังนั้น...