กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 เมียบอกว่า...เขาต้องรับผิดชอบเขา
ปลายนิ้วของเสิ่นวั่งโจวชะงักเล็กน้อย เขาหันกลับไป แล้วสายตาก็ปะทะเข้ากับไอ้โรคจิตที่จ้องเขาตาไม่กะพริบ สายตาเลื่อนต่ำลงโดยไม่รู้ตัว กวาดผ่านแผงอกกำยำที่ขึ้นลงแรง ๆ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ถาดผลไม้ในมืออีกฝ่าย
เสิ่นวั่งโจว: …?
เร็วขนาดนี้เลยหรือ? มีการเคลื่อนที่ในพริบตาด้วยหรือไง?
ลู่เฉินลี่ยืนอยู่ข้างกายเขา รูม่านตาจ้องล็อกเงาร่างของเขาไว้แน่น ก้นบึ้งของดวงตากำลังปั่นป่วนด้วยความอยากครอบครองอันน่าสะพรึงและตะกละ
เขาได้ยินแล้ว
เมียบอกว่า...เขาจะรับผิดชอบเขา