กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 อากาศเย็นลง
บาร์หลงทาง
รถค่อย ๆ ชะลอความเร็วลง ก่อนจอดนิ่งอยู่หน้าบาร์หลงทาง ลู่เฉินลี่ปลดเข็มขัดนิรภัย กำลังจะลงจากรถไปเปิดประตูให้คนที่นั่งเบาะหลัง แต่กลับได้ยินเสียงประตูรถเปิดออก
“คุณชายเสิ่น เชิญครับ”
ท่อนนิ้วที่เย็นเยียบของเขาชะงักเล็กน้อย เขาเงยตามองไปทางเบาะหลัง เห็นพนักงานเสิร์ฟยืนประคองประตูรถอยู่ข้าง ๆ อย่างนอบน้อม ราวกับแย่งงานของเขาไป
ดวงตาสีดำของลู่เฉินลี่มืดมนหนักอึ้ง นิ้วมือที่กำเข็มขัดนิรภัยอยู่หดเกร็งเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
เสิ่นวั่งโจวขานรับอย่างเกียจคร้าน “อืม” ก่อนก้มตัวลงจากรถ