กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ในห้องนอนมีระบบเฝ้าระวัง
เสิ่นวั่งโจวไม่ง่วง
แม้เมื่อคืนจะนอนไม่ค่อยหลับ แต่กลางวันก็ได้งีบทีละเล็กละน้อยจนชดเชยไปได้มาก ความง่วงจึงจางหายไปนานแล้ว
เขามองไปรอบห้องนอนหนึ่งรอบ เมื่อเห็นว่าไม่มีร่องรอยว่ามีคนอยู่อาศัย จึงหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำตัวใหม่จากตู้เสื้อผ้า เตรียมแช่น้ำเพื่อคลายความเหนื่อยล้า
น้ำอุ่นท่วมขึ้นถึงบ่า เสิ่นวั่งโจวพิงหลังกับขอบอ่าง แผ่ขาที่ยาวออก ปลายนิ้ววางอย่างสบาย ๆ อยู่ที่ขอบอ่าง ขนตายาวกึ่งปิดลง ไอน้ำอบอวลลอยฟุ้ง ทำให้ใบหน้าที่ประณีตงดงามของเขาพร่ามัว ทั้งร่างค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
ใบหน้าของไอ้โรคจิตแวบขึ้นมาในหัว เสิ่นวั่งโจวชะงักไปครึ่งวินาที พอว่างไม่มีอะไรทำก็เริ่มลองคิดว่าไอ้โรคจิตคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่กันแน่