เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 635 การแก้ปัญหาใหญ่
เขานั่งลงพักผ่อน ปล่อยมือโอบอุ้มไว้หน้าอก ปราณแห่งฟ้าบุพกาลเจือจางไหลออกมาอย่างช้า ๆ แล้วรวมตัวและสานกันในฝ่ามือของเขา กลายเป็นวังวนเล็ก ๆ สีเทาหม่นที่ก่อตัวและดับสูญอยู่ตลอดเวลา
“กฎเกณฑ์แห่งเวลา... ต้นกำเนิดฟ้าบุพกาล...” เขาเปิดตา ดวงตาลึกลึกดูเหมือนมีดวงดาวกำเนิดและดับลง พร้อมกับเอ่ยว่า “เนื่องจากเป็นประตูที่รักษาความมั่นคงของมิติ เราก็ใช้ความไร้ระเบียบเพื่อกัดโทรม และใช้การไหลผ่านเพื่อสึกกร่อน”
“เมิ่งซาง ถอยออกไปให้ไกลกว่านี้” เสียงของเขาเรียบราบ แต่มีพลังที่ไม่อาจปฏิเสธได้
ชวีเมิ่งซางทำตามคำสั่ง ถอยหลังไปหนึ่งร้อยจั้ง กระบี่เล็ก 360 เล่มปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน กระจายเป็นม่านกระบี่ซ้อนกันหลายชั้นรอบตัวนาง เพื่อคุ้มครองเสี่ยวเฟิงและป้องกันเหตุร้ายที่อาจเกิดขึ้น