กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 577 เคราะห์ฟ้าบุพกาลดับสูญ-อานุภาพดับโลกา
องครักษ์อวี้เซียวสามร้อยคนถูกสายฟ้าเคราะห์กลืนกินทันที กระทั่งยังไม่ทันเปล่งเสียงกรีดร้อง
ร่างแยกกระดูกทมิฬอาดเลือด พลิ้วกลับไป ครึ่งทางของร่างถูกสายฟ้าเคราะห์ฝ่าจนแตกสลายกลายเป็นหมอกโลหิต “เย่จิงเฟิง... เจ้าโหดร้ายนัก”
ที่แกนกลางเมฆเคราะห์ ดวงตาเสี่ยวเฟิงกลับเป็นประกาย
ในจุดที่สายฟ้าเคราะห์ฟ้าบุพกาลรวมตัวกันหนาแน่นที่สุด เขาก็เห็นของเหลวหยดหนึ่งหยดสีม่วงทอง บนผิวของเหลว อักขระอัสนีเก้าชั้นเคลื่อนไหลราวกับสิ่งมีชีวิต เปล่งประกายบริสุทธิ์และต้นกำเนิดแห่งอัสนีออกมา
แก่นเคราะห์สายฟ้าเก้าสวรรค์
“คือตอนนี้”
ร่างเสี่ยวเฟิงกลายเป็นแสงไหลฟ้าบุพกาล ฝืนฝ่าสายฟ้าเคราะห์ที่พรำพร่าเต็มท้องฟ้า พุ่งเข้าสู่แกนกลางเมฆเคราะห์