กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 411 หัวเราะจนน้ำตาไหล
“เจ้าหนู อย่าเพิ่งรีบวิ่ง เอาสิ่งนี้ไปทิ้งไว้มุม”
จิตเทวะของเสี่ยวเฟิงแผ่เข้าไปในแหวนฟ้าบุพกาล แต่ก็ไม่พบสิ่งใด
กุยเหยส่ายหน้าด้วยความจนกะลืน
“ดูสีหน้าสะดุดของเจ้าเถอะ ก็ไม่มีใครอยู่ตรงนี้ เจ้ากลัวอะไรกันเล่า ใจกว้างเถอะ ไม่มีอะไรทั้งสิ้น มองให้ชัด สิ่งนี้”
เสี่ยวเฟิงมองอย่างละเอียดก่อนก็ถึงกับสำลึก “อ้อ”
เขาจึงเข้าใจถึงเจตนาของกุยเหยทันที
มันเป็นการใส่ร้ายป้ายความผิดชัด ๆ นี่หา
เสี่ยวเฟิงสูดหายใจ เวรเอ๊ย เจ้าเล่ห์ตัวร้าย
กุยเหยหนีบเศษด้ายเล็ก ๆ ไว้ระหว่างปลายนิ้ว