กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 อวี่เหวินติ้งเสวียน
เมื่อวงแสงรอบตัวพร่างลง แล้วความรู้สึกเหมือนยืนตั้งแต่พื้นดินก็กลับมา
เสี่ยวเฟิงรู้สึกว่าสายตาตรงหน้าเปิดกว้างอย่างฉับพลัน อาการเวียนศีรษะเมื่อสักครู่ก็ถูกกลิ่นอายมรรคที่หาคำบรรยายได้กลบกลืนจนหายไป
เขายืนยืนมองออกไป ในใจย่อมยกย่องอย่างเงียบ ๆ
สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่ที่ประทับอยู่ด้วยศาลาทิพย์และเรือนสวรรค์อย่างที่เขาคิด แต่เป็นภูมิประเทศทิวทัศน์ที่กำเนิดขึ้นอย่างเป็นหนึ่งเดียวโดยธรรมชาติ