เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 กายามรรคฟ้าบุพกาลอันเหลือเชิง
สมบัติประหลาดหรือ? เสี่ยวเฟิงสะดุ้งอย่างฉับพลัน กะทันหันนึกออกถึงบางสิ่ง
ใช่แล้ว โคมโบราณชำรุดดวงนั้นนอนนิ่งอยู่ในแหวนฟ้าบุพกาล รอคนจุดไส้โคมของมันเป็นครั้งอีก
เขาจึงรีบส่งมโนจิตลงสู่แหวนฟ้าบุพกาล รวบรวมสายตาไว้ที่โคมโบราณดวงนั้น
เพียงใจครึ่งคิด โคมก็ลอยพลังเบา ๆ มาวางในฝ่ามือ และในชั่วขณะที่จิตเทวะของเขาสัมผัสไส้โคม เขาเหมือนได้ยินเสียงถอนใจหนึ่งเสียงดังมาจากอดีตอันไกล
ภาพแตกละเรียนอันเกี่ยวกับกาลเวลาไหลทะลักเข้ามาในสมอง
ดวงดาวกำเนิดแล้วดับสูญ อารยธรรมเติบโตแล้วจมดิ่ง เหล่าวีรชนยื่นอ่อนโตแล้วก็ชราในปลายวัน...
ในเวลาเดียวกัน เศษเสี้ยวกฎเกณฑ์แห่งเวลาอันวุ่นวายในซากปรักกฎเกณฑ์นอกแหวนเหมือนได้รับแรงดึงใบบางอย่าง จึงเริ่มชัดเจนขึ้นเล็กน้อย