เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 สุราต้นกำเนิดมรรคหมื่นปี
กุยเหยเห็นว่าอารมณ์ดีอย่างยิ่ง เมื่อก่อนยังตระหนี่ถี่เหนียว แต่บัดนี้กลับกล้าให้แล้ว
ตาเห็นได้ว่าเมื่อเฒ่าชราผู้นี้กะพริบกรงเล็บ ก็มีหน้าขาสัตว์อันใหญ่โตที่ปิ้นจนเหลืองเกรียมน้ำมันและหอมกรุ่นกลิ่นโอกาสปรากฏต่อหน้า ไม่รู้ว่าสัตว์สายพันธุ์ยุคบรรพกาลตัวใดมีโชคร้ายกลายเป็นของกินเครื่องดื่มในวันนี้
“มาๆ มา อย่าทำเหมือนคนตะลึง ๆ กัน วันนี้เฒ่าชราผู้นี้ดีใจ กินให้อิ่มได้เลย”
เฒ่าชราผู้นี้ลงมือหั่นเนื้อด้วยตนเอง ตัดชิ้นที่ดีที่สุดแบ่งให้ทั้งสาม และในเวลาเดียวกันก็คว้าตุ้มจานดินเผาอีกหลายใบที่มีรูปร่างโบราณสนิท พร้อมกับเปล่งกลิ่นอายลึกลับกว้างขยายออกมา
บนตัวตุ้มสามารถมองเห็นอักขระโบราณห้าตัวอักษรที่เขียนว่า “สุราต้นกำเนิดมรรคหมื่นปี” ได้อย่างชัดเจน
สามคนสู่เสี่ยวเฟิงแลกเปลี่ยนรับชมกันด้วยรอยยิ้ม แล้วก็ไม่อย่ากระทัดระท่อ ต่างก็ยกถ้วยขึ้นพร้อมกัน