กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 ถึงตาแล้วเสี่ยวชิง
“ไปกันเถอะ เหลือเพียงเสี่ยวชิงแล้ว” เสี่ยวเฟิงเอ่ยอย่างเบาชา
กุยเหยกล่าว “ไปสิ ในเมื่อว่างก็ว่างอยู่ดี”
ส่วนเสี่ยวเฮยก็พยักหน้า
ส่วนเสี่ยวชิงก็รีบพยักหน้าต่อเนื่อง สุดท้ายก็ถึงคิวของข้าวเองแล้ว
“คราวนี้ข้าจะพาเจ้าทั้งหลายเดินทาง วิชาเหาะเหินมังกรเขียวแหวกนภาของข้าสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่แล้ว ปัจจุบันใช้พลังค่อนข้างน้อย”
ทุกฝ่ายพระตาสว่างขึ้น โดยเฉพาะกุยเหย
“ฮะฮะ หลายปีไม่ได้ขี่มังกรแล้ว แถมยังเป็นมังกรเขียวเลือดบริสุทธิ์เช่นนี้ ฮะฮะ เร็วเข้ามา ให้กุยเหยขี่สักครู่”
เมื่อได้ยินคำพูดกวนใจของกุยเหย ร่างมังกรสูงพันจั้งของเสี่ยวชิงก็แข็งกระด้างเล็กน้อย หัวมังกรอันใหญ่หันกลับมา เครามังกรขยับโดยไม่มีลม ส่วนสัมผัสทองคู่เต็มไปด้วยความอึดอัดและไร้คำจะพูด