กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 สัตว์อสูรหั่วหนี
ตามทิศทางที่กุยเหยชี้นำ เสี่ยวเฟิงก็แผ่จิตตระหนักรู้ออกไปเหมือนใยแมงมุม
ภาพเห็นไกลหลายพันหลีในห้วงสมุทรแห่งปัญญาก็กลายเป็นชัดเจนอย่างฉับพลัน เขาจึงต้องสำลักใจหยุดหายใจ
นั่นคือสัตว์ยักษ์ตัวหนึ่งที่ดูเหมือนก้าวออกมาจากห้วงอเวจีลาวา
ทั่วร่างปกคลุมด้วยเกล็ดเกราะสีแดงชาดร้อนระอุราวกับเลือด แต่ละชิ้นดูเหมือนกำลังลุกไหม้ขึ้นเอง เมื่อขอบส่องรองแสงสีทอง
มันนอนกราบอยู่บนปากภูเขาไฟอันเงียบสงบ ความร้อนคลื่นรบกวนอากาศรอบตัวยังทำให้ภาพในระยะไกลดูเลือนรางจนมองไม่ชัด
สิ่งที่น่าสะพรรคที่สุดคือบริเวณใบไห่ของมัน มีบาดแผลสองรอยลึกถึงกระดูกพลิกออกอย่างสยาย ขอบแผลไหม้ดำ ราวกับถูกพลังขั้นสูงสุดเจาะผ่านไปในชั่วพริบตา