เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 ดาวหลักเสร็จสมบูรณ์
ชวีเมิ่งซางเพิ่งสำนึกได้ ใบหน้าของนางแดงขึ้นเล็กน้อย รีบเช็ดมุมปากให้สะอาดอย่างอายนิด แล้วกะพริบตามองเสี่ยวเฟิง “ทำไม? คิดถึงข้าหรือ?”
เสียงอันเย็นชาของนางมีทั้งความแหบหายเล็กน้อยจากการหลุดจากภาวะครุ่นคิดลึก และความอบอุ่นแห่งความเข้าใจอย่างแจ่มชัด
“ก็จริง” เสี่ยวเฟิงทำเป็นถอนใจอย่างอาดอั้น ก่อนดึงนางเข้าอ้อมแล้วเอาคางเบา ๆ ตั้งอยู่บนยอดผมของนาง “เจ้าอยู่ในนั้นปิดด่านมาเดือนเต็ม สายตาของเจ้ามีแต่พระสูตรยุทธ์มรรคมนุษย์ของเจ้าเท่านั้น แม้แต่เงาของเจ้าก็ยังไม่ให้เห็น ข้ารู้ไม่ได้ว่าคิดถึงเจ้าหรือ? ผู้เป็นคู่มรรคของข้าแทบกลายเป็นก้อนหินรอคอยแม่เมียแล้ว”
ชวีเมิ่งซางขยับตัวสบาย ๆ ในอ้อมแขนของเขา แล้วเงยหน้าขึ้น ในดวงตาของนางฉายแสงสว่างดั่งเพิ่งค้นพบทวีปใหม่ พร้อมทั้งเพิกเฉยต่อความท้อแท้อยู่นิด ๆ ในถ้อยคำของเสี่ยวเฟิง ก่อนตะเกนอย่างตื่นเต้นจับแขนเขาไว้
“สามีน้อย! เอาอันนี้ก่อน เจ้ามาถูกทางแล้ว! ข้ากับร่างจำแลงของข้าจัดโครงร่างคร่าว ๆ ของบทที่สองในพระสูตรยุทธ์มรรคมนุษย์ อันได้แก่บททะลวงเส้นลมปราณเรียบร้อยแล้ว”