เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 263 บ่อหมื่นดวงจิต
จักรพรรดิยมโลกนั่งสูงบนบัลลังก์ที่พระตำหนักจักรพรรดิยมโลก แม้แต่จะไม่ค่อยลุกขึ้นก็ตาม
บางครั้งเพียงเขาดัดนิ้วส่งเสียงเบา ๆ คลื่นความผันผวนของกฎเกณฑ์สังสารวัฏที่ไร้รูปก็พุ่งข้ามมิติไป ฝูงต่างเผ่าพันธุ์จำนวนมากที่กำลังทำสงครามในระดับใดระดับหนึ่งก็เหมือนถูกยางลบออกไปจนแทบไม่ทันได้กะพริบตา เมื่อกระจัดกระจาย รอยแยกมิติในพื้นที่นั้นก็ถูกปรับให้ราบเรียบ
บางครั้งเพียงเขาเหลือบมองเบา ๆ ในบริเวณที่สายตาสัมผัส ปราการยมโลกก็เกิดมั่นคงขึ้นเอง ขณะที่ช่องทางของต่างเผ่าพันธุ์ก็ปิดผนึกลงโดยธรรมชาติ
เบาขนาดเสมือนเพียงเก็บกวาดวัชพืชไม่กี่ต้นที่บังเอิญงอกขึ้นในสวนของตนเอง
เมื่อเทียบกับฝั่งของเขาที่ต้องใช้กำปั้นต่อสู้ด้วยหมัดเปล่า อีกทั้งยังต้องใช้พลังจิตอย่างมากเพื่อเรียกกฎเกณฑ์มาซ่อมแซมรอยแยก ความ “เหนื่อยล้า” ของเขาจึงทำให้เสี่ยวเฟิงรู้สึกอดหัวไม่ขึ้น
เขาเข้าใจแล้วว่าจักรพรรดิยมโลกชัดเจนไม่ได้มองเขาเป็นเพียงใบมีดที่คมกริบที่สุดกับแรงงานทาสที่ทนทานที่สุด
แต่ให้ไปจัดการปัญหาซึ่ง “ไม่ค่า” ให้เขาลงมืออย่างจริงจังด้วยตนเอง ทั้งที่จำเป็นต้องกำจัดให้สะอาด
ตั้งชื่อว่าการฝึกฝน แต่ในความจริงก็คือการจับคนมาทำงานหนัก