เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 มรรคนรก มรรคอสุรา
หลังผ่าน【มรรคเปรต·คุกตะกละ】อันเต็มไปด้วยความโลภไร้สิ้นสุด เบื้องหน้าเสี่ยวเฟิงก็พลันถูกภูเขาขนาดมหึมาซึ่งกองขึ้นจากเครื่องทรมานอันน่าสยดสยองนับไม่ถ้วนบดบังจนเต็มสายตา!
【มรรคนรก·ภูเขาเครื่องทรมาน】 (หมายเหตุ: ยมโลกชั้นสิบเอ็ด)
ท้องฟ้าเป็นสีเลือด อบอวลด้วยกลิ่นกำมะถันและกลิ่นเนื้อไหม้เกรียม
เครื่องทรมานหลากรูปแบบกระจายอยู่ทั่วขุนเขา
พวกมันขยับช้า ๆ ราวกับมีชีวิต ส่งเสียงโลหะเสียดสีกันอย่างแสบแก้วหู เคล้ากับเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดของดวงวิญญาณมายานับไม่ถ้วน
ทั้งหมดประกอบกันเป็นภาพแห่งความทุกข์ทรมานถึงขีดสุด
พลังไร้รูปลักษณ์สายหนึ่งแผ่คลุมเสี่ยวเฟิง
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับต่างจากการ “ลงโทษ” ที่เขาคาดไว้ เพราะการลงโทษจากบาปกรรมของตนเองไม่ได้มาถึง
แสงบุญกุศลอ่อนโยนแต่หยุดนิ่งก็แผ่คลุมรอบตัวเขา กั้นพันธนาการทรมานเหล่านั้นไว้ภายนอก บาปกรรมของเขาหมดสิ้นแล้ว บุญกุศลก็สมบูรณ์ ภาวะการลงโทษแห่งภูเขานี้จึงไม่มีสิทธิ์ลงโทษเขาอีก