เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 แม่น้ำลืมเลือน อัคคีกรรม และสุสานอเวจี
หลังผ่านพ้นการทดสอบเถาวัลย์กลืนพลังชีวิตงอกเนื้อแล้ว เสี่ยวเฟิงไม่ได้เสียใจที่จะปล่อยอาวุธมรรคเหล่านั้น แม้อาวุธมรรคจะมีค่า แต่สำหรับเสี่ยวเฟิงในปัจจุบัน มันแทบไม่มีประโยชน์แล้ว
อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้ขัดขวางที่เสี่ยวเฟิงจะเสียใดอีกสักครู่
หลังจากเสียใดเป็นเวลาครู่ เสี่ยวเฟิงก็ก้าวอย่างเสียทรงไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายข้างเคียง เพื่อไปยังชั้นที่สิบเจ็ด
เมื่อผ่านพ้น [เถาวัลย์กลืนพลังชีวิตงอกเนื้อ] ซึ่งเป็นสมบัติเวทที่ถูกใช้สังเวย เสี่ยวเฟิงก็เห็นแม่น้ำสีเหลืองอมสนัมอันเงียบสงบตรงหน้า
ผืนน้ำกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต น้ำขุ่นขื้น ราวกับละลายเรื่องราวแห่งอดีตนับไม่ได้ พร้อมกระจายกลิ่นอายที่ทำให้จิตวิญญาณของผู้คนเวียนวน
เรือไม้เก่าแก่หนึ่งลำจอดนิ่งอยู่ริมฝั่ง และบนเรือไม่มีใครอยู่เลย
ด่านข้ามแม่น้ำลืมเลือนแห่งเคราะห์วารี
ตัวอักษรบนแผ่นศิลาเลือนราง ราวกับถูกแม่น้ำกัดกร่อน บนหินมีคำว่า “เมื่อขึ้นเรือข้ามแม่น้ำลืมเลือน อดีตย่อมสลายสูญ เฉพาะความยึดติดที่ไม่จมสามารถข้ามถึงปี้อั้นได้”
เสี่ยวเฟิงรู้ดีว่าแม่น้ำนี้อันตราย เขาจึงมั่นคงจิตวิญญาณแล้วก้าวขึ้นเรือไม้ที่ดูเหมือนพร้อมจะแตกออกเป็นเส้น ๆ ในทันที