เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 252 การทดสอบขั้นที่สอง ภาวะการทดสอบเจ็ดอารมณ์
เพียงชั่วขณะเสี่ยวเฟิงก็ยืนอยู่ภายในค่ายกลที่นำไปสู่ชั้นที่ยี่สิบหกแล้ว
หลังผ่านพ้นเจดีย์ผนึกดวงจิตแห่งความหลง ซึ่งต้องบังคับให้ลืมความทรงจำอันเป็นที่รัก คราวนี้สายตาของเสี่ยวเฟิงก็เบิกบาน ท่ามกลางป่าที่มีสีสันฉูดฉาดจนผิดปกติและดอกไม้บานรุ่งดั่งพรมา
หมอกสีชมพูแวบเวี้ยวอยู่อย่างไร้ร่องรอยในป่า พร้อมกับกลิ่นหวานฉวายจนให้หัวหมุนท่วมท้องทอแสง สถานที่แห่งนี้คือ [พนาแห่งเคราะห์สุขลืมโศก]
บนต้นไม้เก่าแก่ริมป่ามีคำเตือนสลักไว้ว่า “ความสุขเย็นยามหลงปราณ การลืมโศกนั้นคือการจมดิ่ง มีเพียงเมตตาจงถือความสงสารเห็นใจไว้ จึงจะผ่านเคราะห์ครั้งนี้ได้”
เสี่ยวเฟิงรู้ว่าป่าแห่งนี้ชั่วร้าย จึงรีบห้ามลมหายใจและรวบรวมจิตใจ ก่อนระมัดระวังค่อย ๆ ก้าวเข้าไปในป่า
อย่างไรก็ตาม กลิ่นหวานนั้นชอบซึมเข้าโดยไม่มีช่องว่าง แม้แต่สามารถทะลุผ่านรูขนจนซึมเข้าไปในห้วงสมุทรแห่งปัญญาได้
ในตอนแรกเพียงแค่อารมณ์หนักแน่นผิดปกติ ต่อมาไม่นานอารมณ์ตื่นเต้นอย่างรุนแรงที่ไม่มีที่มาก็ท่วมท้นหัวใจเหมือนน้ำท่วมล้นแก้ว
“ฮะฮะฮะ…ฮะฮะฮะฮะ!”
เขาควบคุมเสียงหัวเราะไม่ได้ เริ่มต้นเพียงมุมปากยกขึ้น แต่แล้วเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดขั่วผิดปกติ