เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 244 สามีน้อย
ในชั่วขณะนั้น เวลาเหมือนหยุดนิ่ง เมื่อผ่านไปสามลมหายใจ ชวีเมิ่งซางก็ควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป น้ำตาไหลออกมาพร้อมเสียงลั่น
เธอรีบขึ้นไปกอดเสี่ยวเฟิงไว้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับทำให้ประหลาดใจ เพราะร่างของเธอทะลุผ่านร่างเสี่ยวเฟิงไปโดยไม่อาจแตะต้องได้
เธอลืมไปว่าขณะนี้ตนเป็นเพียงสภาวะกายดวงจิต ส่วนเสี่ยวเฟิงยังคงเป็นมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่จริง
ทันใดนั้น เสียงที่ไม่กลมกลืนกับบรรยากาศก็ดังขึ้น “เจ้าทำไม่ได้ จับฉันแล้วลองดู น่าจะกอดได้”
ทั้งสองจึงนึกออกได้ ว่าผู้พูดคือร่างจำแลงดวงจิตที่กำลังเหลือเพียงดีใจไม่เต็มที่
เมื่อสักครู่ก่อน เพื่อปกป้องชวีเมิ่งซาง ร่างจำแลงดวงจิตจึงต้องรับการโจมตีด้วยจิตตระหนักรู้กว่าร้อยครั้ง หากร่างนั้นไม่แข็งแกร่งพอ ขณะนี้คงแตกเป็นผงถึงดวงกายและดวงจิตสลายไปแล้ว
เสียงร้องของชวีเมิ่งซางก็หยุดลงกะทันหัน ตามด้วยเสียงหัวเราะหน้าแตก
ชวีเมิ่งซางหันมาหาเสี่ยวเฟิงแล้วเอ่ยว่า “สามีน้อย ร่างจำแลงดวงจิตของเจ้าบาดเจ็บเพียงนี้เพื่อปกป้องข้า เจ้าไม่เจ็บใจหรือ”