เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 เริ่มต้นสู่ยมโลก
เสี่ยวเฟิงเดินต่อเนื่องในอุโมงค์มืดมิด มิเคยเปลี่ยนทิศทางแม้แต่ครั้งเดียว เพราะเกรงว่าจะวนกลับมาที่เดิมและต้องถูกกักอยู่ในนี้ไปจนตลอดชีวิต
สิ่งที่เสี่ยวเฟิงไม่คาดคิดก็คือ ที่นี่ไม่มีความรู้สึกของเวลา จึงไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใด
ในวันแรก ๆ ยังพอดี จิตใจของเสี่ยวเฟิงยังค่อนข้างสงบ แต่เมื่อเวลาผ่านไป หัวใจของเสี่ยวเฟิงก็เริ่มวุ่นวายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เขาไม่ได้กลัวจะติดอยู่ในนี้จนตาย หากกลัวว่าจะพลาดเวลา ดังนั้นเสี่ยวเฟิงจึงเริ่มวิ่ง
เสี่ยวเฟิงควบคุ่วิ่งอย่างไม่หยุดภายในความมืด ต่อมาจึงเริ่มบินลอย จากนั้นก็เริ่มใช้วิชาเหาะเหินสายฟ้า ความวุ่นวายในหัวใจของเสี่ยวเฟิงยิ่งทวีความหนักแน่น
สายตาของเสี่ยวเฟิงใกล้จะแตกสลาย มิติอันมืดมืดจึงเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้น
แม้เป็นการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยอ่อนโยน แต่เสี่ยวเฟิงซึ่งไม่รู้ว่าอยู่ที่นี่มานานเพียงใดก็ยังสังเกตได้อย่างเฉียบคมในทันที
ใจของเสี่ยวเฟิงเต้นตื้น ถึงจะถึงแล้วหรือ
เสี่ยวเฟิงเร่งความเร็วในการบินลอยและใช้วิชาเหาะเหินสายฟ้าอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดก็มองเห็นประตูแสงอยู่ที่สุดปลายของความมืด