เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 จวี่เมิ่งซางสิ้นสูญ
ขณะนั้นในใจของเสี่ยวเฟิงก็เต็มเปี่ยมด้วยความปลาบปลื้ม ขุนแรงของโอสถสะท้านฟ้านี้เกินความคาดหมายของเขาอย่างแน่นอน ไม่คาดว่าโล่กั้นกฎเกณฑ์ของระดับมหาปราชญ์จะถูกโอสถสะท้านฟ้าเจาะผ่านได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ เหตุนี้จึงทำให้เสี่ยวเฟิงมั่นใจในไพ่หลังของตนมากยิ่งขึ้น
หลังจากบำเพ็ญอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลาสักพัก เสี่ยวเฟิงก็เริ่มรู้สึกถึงความเหนื่อยล้า
ขณะนี้ผูเทียนอิ่นก็ไม่มีแรงใดที่จะชี้แนะเสี่ยวเฟิงต่อไปแล้ว เพราะท่านยังมีท่านแม่ผู้มีระดับมหาจักรพรรดิอยู่ หากเขายังทำเช่นนั้นต่อไปก็เท่ากับเสียเวลาของเสี่ยวเฟิงเปล่าประโยชน์
“ท่านปราชญ์โอสถเย่ ข้าไม่มีสิ่งใดที่จะช่วยเจ้าได้อีกแล้ว เจ้ากลับไปพักผ่อนอย่างเหมาะสมเถิด การหลอมโอสถติดต่อกันไปอย่างไม่หยุดนั้นก็ไม่ใช่สิ่งดี ยังต้องพักผ่อนให้เหมาะสม ทำงานและพักผ่อนให้สมดุลกัน เท่านั้นจึงจะก้าวหน้าได้เร็วขึ้น”
เสี่ยวเฟิงคล้ายผูเทียนอิ่นอย่างลึกซึ้งแล้วเอ่ยว่า “ขอบพระคุณฝ่าบาทที่ได้รับคำชี้แนะ ข้าจะกลับไปพักผ่อน แล้วจะเริ่มวางแผนลงมือหลอมโอสถต่อทันที”