กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 มหาจักรพรรดิท่านแม่
เสี่ยวเฟิงครุ่นคิดไม่กี่ลมหายใจ จึงถามต่อว่า “ท่านแม่ ทำไมท่านจึงอยู่ที่นี่”
ซูชิงหว่านครุ่นคิดอย่างใคร่ครอง แล้วตอบว่า “เรื่องราวนี้พูดยาวนานเหลือเกิน”
ดังนั้น ซูชิงหว่านพลักมืออันงดงาม ชี้ไปหนึ่งครั้ง เก้าอี้อันกว้างใหญ่กับโต๊ะชาก็ยังปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสอง
ซูชิงหว่านนั่งลงเก้าอี้ก่อน จากนั้นจึงเรียกเสี่ยวเฟิงให้มานั่งข้างตัวนาง
“มาเถิด นั่งกัน เราคุยกันแบบนั่ง ๆ”
เมื่อเห็นเช่นนั้น เสี่ยวเฟิงก็พลักมืออย่างใหญ่โต หยิบชาวิญญาณอันล้ำค่าที่สุดของตนมาพร้อมกับชุดชาเครื่องที่ประณีตที่สุด
ซูชิงหว่านเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มอย่างเบา ๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก