เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 เผ่ามาร
“ท่านปู่เจ้า ข้าคิดจะเข้าไปสำรวจให้ลึกซึ้ง ข้าว่าควรบอกให้ท่านทราบก่อนยังไง”
“ฮึ มีแต่เรื่องแบบนี้ถึงจะนึกถึงข้า แต่ข้าก็ยังคงเตือนเจ้าให้ระวัง หากเป็นค่ายกลผนึกมารบรรพกาล แปลว่าภายในอาจมหามารร้ายผู้หนึ่งถูกกดไว้ พวกเขาไม่มีวันนั่งลงฟังเจ้าพูดพล่ำเพลอ ๆ หรอก”
เสี่ยวเฟิงทำอาการไร้คำพูด “ข้าบอกท่านไว้เพียงเพื่อแจ้งให้ทราบ จะไปร่วมปฏิบัติการกับข้าหรือจะอยู่ในแหวนฟ้าบุพกาลช่วยเฝ้าระวังข้าดี”
“ตอนนี้ปีกของเจ้าแข็งแรงถึงขนาดนั้นแล้ว ยังต้องให้ข้าตามอีกหรือ ข้าอยู่ในแหวนฟ้าบุพกาลเฝ้าระวังให้ก็พอแล้ว”
“เอางั้นก็ดี เจ้าจะเข้าไปคนเดียวเอง หากพบสิ่งใด เรียกข้าได้ทุกเมื่อ”
“ได้ ไปเถอะ”
ทั้งสองประกาศกันอย่างสั้น ๆ ไม่นาน เสี่ยวเฟิงจึงเก็บปู่เจ้ากลับเข้าแหวนฟ้าบุพกาลอีกครั้ง
ต่อมาเสี่ยวเฟิงหยิบธวัชค่ายกลออกมาแล้วเดินไปยังดวงตาค่ายกลแห่งหนึ่ง
เสี่ยวเฟิงประสานเคล็ดมือสวดคาถา ธวัชค่ายกลก็พุ่งลงใต้ดินไปฝังที่ดวงตาค่ายกลในพริบตา