เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ผู้อาวุโสนครโอสถ
เสี่ยวเฟิงตะลึงงันอยู่กับที่ หายใจหายใจไปหลายครั้ง แล้วค่อย ๆ เอ่ยว่า “หลานย่อไม่มีคุณวาสมที่จะดำรงตำแหน่งผู้อาวุโสนครโอสถได้”
“ฮะฮะฮะ สหายน้อยไม่ต้องถ่อมตน” พูดไป หัวหยางก็พลิกมือหยิบโอสถหนึ่งเม็ดออกมา
เสี่ยวเฟิงใช้สายตามองอย่างละเอียด แล้วพบว่าโอสถเม็ดนี้ก็มีลายที่บางเบามาก หากไม่พิจารณาอย่างละเอียดก็แทบไม่อาจมองเห็น
ดีคดีที่เสี่ยวเฟิงได้บำเพ็ญดวงเนตรมายาสลาย ดังนั้นสายตาของเขาจึงไม่เหมือนคนธรรมดาอีกต่อไป
“สหายน้อย สามารถให้ข้าได้ชมโอสถที่เจ้าหลอมสักหน่อยไหม”
เสี่ยวเฟิงกำลังจะหยิบโอสถออกจากแหวนเก็บของ แต่เมื่อคิดอีกครั้ง เจ้าเมืองหัวหยางคงไม่ได้ต้องการดูโอสถธรรมดา
อย่างไรก็ตามโอสถเม็ดก่อนหน้านั้นถูกเขากลืนไปแล้ว คาดว่าขณะฝ่าครามสายฟ้า ฤทธิ์ของยาได้กระจายออกไปหมดแล้ว นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาทะลวงผ่านได้
เนื่องจากใจจดจ่ออยู่กับครามสายฟ้าอย่างเดียว เขาจึงไม่ได้สังเกตเรื่องโอสถเลย
“ตอบกลับผู้อาวุโส โอสถที่เพิ่งหลอมเม็ดนั้นถูกหลานกินไปแล้ว หากท่านต้องการดูโอสถอื่น ข้าพร้อมเสนอครับ”