เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 คลื่นใต้น้ำยามคืนถิ่น
ความคิดที่จะกลับไปเยี่ยมบ้านของเสี่ยวเฟิง งอกงามขึ้นในหัวใจดั่งหญ้าป่า
ลั่วหลีใช้ความคิดเงียบไว้ชั่วครู่ ปัจจุบันเสี่ยวเฟิงมีพลังใจพอจะปกป้องตนเองแล้ว จิตใจก็ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี
ไม่อาจให้เขาอยู่ในสำนักนิกายตลอดไป—ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แม้แต่การประลองใหญ่ของสำนักและการทดสอบในอาณาเขตลับก็ไม่เคยให้เขาเข้าร่วม ทั้งหมดเพื่อปกป้องเขาให้ปลอดภัย
ปัจจุบันนอกจากเจ้าสำนักกับเจ้าขุนเขาทั้งห้า แทบไม่มีใครรู้ว่าเขามีตัวตนอยู่จริง
ส่วนศิษย์ในโรงครัวน่ะ? พวกเขาจำได้แค่ว่าเสี่ยวเฟิงกินเยอะเหมือนหมูตัวน้อย! ส่วนพลังอำนาจนั้น เขาลืมไปตั้งแต่ไหนแล้ว
“ไปเถิด” ลั่วหลีโบกมือ แหวนเก็บของหนึ่งวงก็บินไปยังเสี่ยวเฟิง
เสี่ยวเฟิงรับแหวนไว้โดยไม่แม้แต่มอง แล้วเอ่ยว่า “ขอบคุณอาจารย์!”