เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 อาหารไม่อร่อยอีกต่อไป
หลังมีประสบการณ์ในการล่า “ปลา” สำเร็จแล้ว คราวนี้เสี่ยวเฟิงจึงลงมืออย่างจริงจัง
เขาฮัมเพลงที่ไม่อยู่กับจังหวะ ขณะเริ่มงานอย่างยุ่งมือในพื้นที่โล่งกลางป่า
หลุมกับดักถูกขุดให้ลึกและชันจนแทบเป็นเหว ก้นหลุมยังปักหลักไม้โคนปลายคมไว้เต็มไปหมด—“ตกลงมา? ถึงตายก็ยังต้องหนังลอกอย่างแน่นอน!”
เขาพอใจแล้วตบมือเก็บดินออกจากฝุ่น
เมื่อจัดกับดักเสร็จ เขาจึงเริ่มดำเนินการ “โครงการสร้างจวนถ้ำ” ของตน—จัดทำที่หลักซ่อนตัวสองแห่ง สูงหนึ่งต่ำหนึ่ง ส่วนที่สูงนั้นอุดด้วยโคลนจนแน่นสนิทไม่ให้ลมรั่ว
“พยัคฆ์ที่รวมปราณระดับสามมีจมูกเฉียบคมยิ่งนัก ห้ามให้มันได้กลิ่นเนื้อหรอก” เขาพูดพึมพำขณะลงมือเกลี่ยโคลน ท่าทีกลับเป็นนักล่ามือฉกาจเสียแล้ว
เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว เสี่ยวเฟิงไม่ได้รีบลงมือ แต่นั่งลงคุกเข่าปิดบัง แล้วค่อย ๆ ระลึกประสบการณ์การต่อสู้ในรอบหลายวันอย่างละเอียดถี่ถ้วนในใจ