เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 บทใหม่แห่งนิกายฝ่ายใน
ฉางเซียงพาเสี่ยวเฟิงเดินขึ้นตามทางภูเขาอย่างเชื่องช้า เมฆลอยไหลผ่านริมตัวทั้งสอง
เสี่ยวเฟิงอยากรู้อยากเห็นหันซ้ายมองขวา ทัศนียภาพของนิกายฝ่ายในแตกต่างจากฝ่ายนอกอย่างสิ้นเชิง
ที่นี่โถงศาลาตั้งเรียงกระจายอย่างมีระเบียบ ปราณวิญญาณหนาแน่นกว่าที่อื่นอย่างชัดเจน ทั้งยังมีศิษย์ควบคุมกระบี่ผ่านไปเป็นครั้งคราว เรียกลมพัดสายให้พลัก
“นิกายเมฆาร่วงมีขุนเขาหลักห้าลูก” เสียงฉางเซียงดึงความสนใจของเสี่ยวเฟิงกลับมา “เจ้าจำไว้ให้ดี”
นางชี้ไปยังขุนเขาสูงที่สุดซึ่งแทงฟ้า “นั่นคือขุนเขาลั่วอวิ๋น สถานที่สำนวนของเจ้าสำนักและผู้อาวุโสสูงสุด รวมถึงแกนกลางของนิกายนิกายด้วย”
หยุดคิดเล็กน้อย นางก็กล่าวอีกครั้ง “เจ้าขุนเขาลั่วอวิ๋นชื่อเฉียนคั่ว ระดับแกนทองระยะสมบูรณ์แบบ ทักษะกระบี่ของท่านนับได้ว่าเป็นอันดับสองในสำนัก”
“อันดับสองหรือ” เสี่ยวเฟิงสังเกตได้อย่างเฉียบฉลาดถึงคำนี้
ฉางเซียงยิ้มเบา ๆ “อันดับหนึ่งย่อมเป็นเจ้าสำนัก อย่างไรก็ตามเจ้าขุนเขาเฉียนก็คงความสามารถจริง ผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันทั่วไปยังทนกระบี่ของท่านได้ไม่ถึงร้อยหมด”