บทที่ 245 คนของฉัน พวกแกก็กล้าแตะอย่างนั้นเหรอ

บทที่ 245 คนของฉัน พวกแกก็กล้าแตะอย่างนั้นเหรอ?

โลกที่แปด แดนภูตผี

คนของวิหารลิขิตสวรรค์กำลังรวมกลุ่มกันล่าภูตผีอยู่ในแผนที่นอกเมือง

"น่าเบื่อจัง หัวหน้ากิลด์ไม่ยอมมาพาพวกเราเก็บเลเวลเลย ไม่มีแรงบันดาลใจเลยสักนิด!"

หญิงสาวนักธนูนามหลีเยว่ง้างธนูยิงปลิดชีพนักรบภูตผีที่มีความบริสุทธิ์ของวิญญาณระดับสองที่อยู่เบื้องหน้า พลางถอนหายใจออกมา

นักรบแนวหน้าอย่างปู๋เยี่ยโหวหันกลับมามองหลีเยว่พลางเอ่ยขึ้น "หัวหน้ากิลด์กำลังโดนกิลด์จักรวรรดิตามล่าอยู่ สิ่งที่พวกเราต้องทำในตอนนี้คือรีบผ่านด่านโลกที่แปดเพื่อไปยังโลกที่เก้าและสนับสนุนเขา"

โอวหยางหลิงเอ๋อร์เอ่ยว่า "ถ้าหัวหน้ากิลด์ตายไป ต่อไปก็ไม่มีใครจ่ายเงินเดือนให้พวกเราแล้วน่ะสิ!"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนในที่นั้นก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปสามวินาที

ก่อนจะหันมาลงมือสังหารภูตผีกันอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม!

"พวกเรารีบผ่านด่านโลกที่แปดแล้วไปโลกที่เก้ากันเถอะ!"