บทที่ 216 ไม่ต้องรีบ เกมเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!

บทที่ 216 ไม่ต้องรีบ เกมเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!

เปรี้ยง!

วินาทีที่ประกาศจากระบบร่วงหล่นลงมา เฉินจวินยืนตัวแข็งทื่อราวกับถูกฟ้าผ่าเข้ากลางแสกหน้า

รอยยิ้มกระหยิ่มใจบนใบหน้าชะงักค้างไปในพริบตา ก่อนจะยืนอึ้งค้างอยู่กับที่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา

เพราะเขารู้แก่ใจดีว่า ความมั่นใจและความหยิ่งผยองทั้งหมดล้วนตั้งอยู่บนพื้นฐานที่มั่นใจเต็มร้อยว่าสามารถสะกดจางเยว่ไว้ในดันเจี้ยนคืนวิวาห์ยมโลกได้ตลอดกาล

คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าอีกฝ่ายจะสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนที่ไม่มีใครในรอบร้อยปีพิชิตได้ลง!

ความกระวนกระวาย ความหวาดกลัว และความตระหนกตกใจ สารพัดอารมณ์ถาโถมเข้าใส่พร้อมกัน

ในสมองที่ว่างเปล่าของเฉินจวิน หลงเหลือเพียงความคิดเดียวเท่านั้น นั่นคือ ฉิบหายแล้ว!

คนของกองทัพตระกูลเฉินและเย่าซื่อต่างหวาดผวาขวัญหนีดีฝ่อ