กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 234 ซุนจงกั๋ว
กลับมาถึงสำนักงานตำรวจเมือง เวลาเที่ยงตรงพอดี
โรงอาหารยามเที่ยงเต็มไปด้วยเสียงผู้คนอื้ออึง เสียงถาดอาหารอะลูมิเนียมกระทบกันผสมปนเปไปกับเสียงสนทนาที่ดังระงม ลอยวนเวียนอยู่ทั่วโถงใหญ่
ซูเป่ยหานถือถาดอาหารไปนั่งลงที่โต๊ะริมหน้าต่าง เฉินอวี่อันนั่งลงฝั่งตรงข้าม
“กับข้าวโรงอาหารยังคงรักษามาตรฐานได้คงเส้นคงวาเหมือนเคย” ซูเป่ยหานคีบหมูสามชั้นตุ๋นขึ้นมาพินิจดูอย่างละเอียดอยู่สองวินาที ก่อนจะโยนเข้าปากแล้วเคี้ยวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “คงที่จนน่าสิ้นหวังเลยล่ะ”
“หมายความว่ายังไง?” เฉินอวี่อันถามต่อ
ซูเป่ยหานเอียงคอแล้วจิ๊ปาก “ไม่มีอะไรใหม่เลย มีแต่กับข้าวเดิม ๆ ทุกวัน กินจนเบื่อจะแย่แล้ว”