กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 191 เท้าข้างหนึ่ง
เซี่ยหนิงเสวี่ยเม้มริมฝีปากเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือไปโอบไหล่เฉินอวี่ถังแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เธอวางใจเถอะ ในเมื่อกลับมาแล้ว ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวอีก ส่วนเรื่องสตูดิโอฉันจะช่วยเต็มที่”
“ฉันด้วย!” เวินซวงซวงรีบพูดขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น
เฉินอวี่ถังยิ้มอย่างเข้าใจ ฝีเท้าของเธอดูเบาสบายขึ้นเล็กน้อย “ขอบคุณนะ!”
เดินต่อไปอีกประมาณร้อยเมตร เบื้องหน้าตรงริมฝั่งแม่น้ำปรากฏต้นไทรเก่าแก่หลายต้นที่มีกิ่งก้านใบหนาทึบ ม้านั่งใต้ต้นไม้หันหน้าเข้าหาผืนน้ำ วิวทิวทัศน์กว้างขวาง สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านนำพากลิ่นอายของพืชน้ำและดินโคลนมาด้วย