กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 182 เปลี่ยนไปแล้ว
“แล้วตอนนี้ล่ะ?” เฉินอวี่อันมองซุนซือชิงด้วยสายตาเย็นชา น้ำเสียงชวนให้รู้สึกหนาวสั่นถึงกระดูก “คุณพูดทุกอย่างออกมาหมดแล้ว ยังรู้สึกสะใจอยู่ไหม?”
มุมปากของซุนซือชิงกระตุกเล็กน้อย รอยยิ้มชั่วร้ายบนใบหน้าจางหายไปราวกับน้ำลด เผยให้เห็นใบหน้าที่เหนื่อยล้า ซีดเซียว และยังมีความสับสนอยู่บ้าง
สายตาของเขาละจากเฉินอวี่อัน ไปตกอยู่ที่มือขวาของตนที่วางอยู่บนโต๊ะ
มือข้างนี้ไม่สั่นอีกต่อไปแล้ว มันแบอยู่อย่างเงียบเชียบ รอยแผลเป็นเก่าที่ง่ามนิ้วโป้งสะท้อนแสงสีขาวหม่นภายใต้แสงไฟเย็นเยียบของห้องสอบสวน
“ไม่เจ็บปวด...” เขาตอบกลับ เสียงแหบพร่าราวกับเพิ่งถูกกระดาษทรายขัดมา “ไม่รู้สึกสะใจเลยสักนิด ทุกอย่างหายไปหมดแล้ว”