Chapter 0172

ตอนที่ 172 หยั่งเชิงซุนซือชิง

“คุณซุนมักจะออกไปขับรถเล่นตอนกลางคืนบ่อย ๆ หรือครับ?” ซูเป่ยหานถามไล่ต้อนโดยไม่แสดงท่าทีพิรุธ

“ก็ไม่เชิงว่าบ่อยครับ เดือนหนึ่งสักห้าหกครั้งได้” ซุนซือชิงวางถ้วยชาลง นิ้วมือถูไถไปมาบนถ้วยชาอย่างไม่รู้ตัว “เปิดร้านซ่อมรถน่ะครับ กลางวันยุ่งจนหัวหมุน พอตกกลางคืนบางทีก็รู้สึกอึดอัด ประกอบกับผมไม่เล่นเกม ก็มีแค่การขับรถออกไปสูดอากาศข้างนอกนี่แหละที่ช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้น”

เฉินอวี่อันพิงพนักเก้าอี้ฟังเงียบ ๆ จู่ ๆ ก็ถามขึ้นว่า “แล้วทำไมไม่ไปที่อื่นล่ะครับ อย่างเช่นทางเหนือหรือทางใต้ของเมือง? แถวนั้นก็มีทะเลทั้งคู่ ทำไมถึงเลือกไปที่ที่ห่างไกลผู้คนอย่างชานเมืองฝั่งตะวันออกล่ะครับ?”

ซุนซือชิงจิบชาอีกอึกหนึ่ง ท่าทางไม่รีบร้อน