Chapter 0168

ตอนที่ 168 การผ่าตัดครั้งสุดท้าย

วันถัดมา

ซูเป่ยหานถือถุงอาหารเช้าสองถุงมาที่หน้าบ้านของเฉินอวี่อันตั้งแต่เช้าตรู่

เขายกมือขึ้นเคาะประตู รออยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่มีเสียงตอบรับ จึงเพิ่มแรงเคาะลงไปอีกสามครั้ง

ภายในบ้านมีเสียงสุนัขเห่าสั้น ๆ ดังขึ้น ตามด้วยเสียงอุ้งเท้าตะกุยพื้นอย่างตื่นเต้น จากนั้นก็เป็นเสียงเจ้าอ้วนที่หมอบอยู่กับบานประตู ส่งเสียงครางหงิง ๆ อย่างกระตือรือร้นและร้อนรน

ผ่านไปอีกครู่หนึ่ง ประตูก็ถูกเปิดแง้มออกมา

เฉินอวี่อันมีผมเผ้ายุ่งเหยิง มุมปากยังมีฟองยาสีฟันที่ยังไม่ได้บ้วนทิ้ง มือถือแปรงสีฟันไว้แน่น เขายื่นตัวออกมาครึ่งหนึ่งด้วยดวงตาที่ยังปรือปรอยเพราะความง่วง