กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 164 จดหมายนิรนาม
ภายในสำนักงานเงียบสงัดลง เหลือเพียงเสียงน้ำในกาที่กำลังเดือดพล่าน
ซูเป่ยหานชงชาขึ้นมา เขาเทใส่แก้วให้เฉินอวี่อันหนึ่งแก้ว แล้วเทให้ตัวเองอีกหนึ่งแก้ว
ทั้งสองนั่งเผชิญหน้ากันอยู่อย่างนั้น นาน ๆ ครั้งจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเรื่องการคาดการณ์คดีความ
เวลาค่อย ๆ ล่วงเลยผ่านไปทีละน้อย เข็มนาฬิกาบนผนังเลื่อนไปที่เวลาสิบเอ็ดโมง
เฉินอวี่อันเหลือบมองเวลา จากนั้นดื่มชาในแก้วจนหมดแล้วลุกขึ้นยืนกล่าวว่า “ผมกลับก่อนนะ บ่ายนี้จะมาใหม่”
ซูเป่ยหานพยักหน้า ไม่ได้รั้งตัวไว้ “ได้ มีข่าวคราวอะไรผมจะรีบติดต่อคุณทันที”
เฉินอวี่อันเดินไปถึงประตู แล้วหันกลับมามองเขาอีกครั้ง “คุณเองก็อย่ามัวแต่จ้องคดีมากนัก พักผ่อนบ้าง”